Zolang we nog warm kunnen douchen, betalen we graag voor Russisch gas. Maar voor de rest mogen Russen overal opdonderen. Als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. Het gevolg: een even idiote als kwaadaardige heksenjacht die ook de ‘goede’ Russen treft die tegen de Russische aanval op Oekraïne zijn.
Net als iedereen kijk ik dagelijks met afgrijzen hoe het Russische leger onder Poetins bevel Oekraïne bombardeert met als gevolg talloze verwoestingen met gewonden, doden en een aanzwellende vluchtelingstroom richting West-Europa. Zijn we net van de pandemie en grote stormen af, krijgen we een genadeloze oorlog op 2000 km oostwaarts voor de kiezen.
Met een eensgezindheid die niet eerder vertoond is, laat de wereld – de EU en VS voorop – aan het ijskonijn in het Kremlin weten dat Rusland kan rekenen op ongekend harde sancties. U heeft ze allemaal al voorbij zien komen, ik ga ze niet herhalen. Dat de sancties pijn gaan doen, staat buiten kijf, de gewone Rus meer dan de harteloze kliek in het Kremlin die geen Soljankasoep minder om zal eten. Hopelijk zullen de sancties de Russische oorlogsmachine sterk doen vertragen.
Waar ik grote moeite heb, is dat nu alle ondernemingsactiviteiten van Russen in Nederland en elders buiten Rusland worden gecanceld, belemmerd en dwarsgezeten. Een heksenjacht op alles wat Russisch is. Ook van Russen die absoluut geen Poetin aanhanger en die evenzeer tegen de aanval op hun buurland zijn.
De idiote maatregelen van de afgelopen week in ons land in een notendop:
- Huurcontracten Russische expats in Amsterdamse woningen verscheurd;
- Russen en Belarussen mogen niet de blaren lopen tijdens de Nijmeegse Vierdaagse;
- Het wegsturen van een Russische dirigent die zich weigert uit te spreken over de invasie;
- Russische winkeliers in Nederland die het mikpunt zijn van Poetin-haters;
- Geen Russische schilderijen meer te zien in Hermitage Amsterdam;
- Moeten nu alle boeken van gerenommeerde Russische schrijvers uit onze bibliotheken worden verwijderd? Krijgen we een boekverbranding?
Kijk, ik snap dat het bevriezen van banktegoeden en het afpakken van luxe buitenhuizen en jachten van schatrijke Russische oligarchen het vooral goed doen in de publieke opinie, maar ook hier is sprake van een heksenjacht. Zoals de Russische zakenman Mikhail Fridman – goed voor 15 miljard aan vermogen en woonachtig in Londen – die eigenaar is van drogisterijketen Holland & Barrett en De Tuinen. Fridman komt uit de Oekraïne en heeft zich als één van de weinige Russische oligarchen zich fel uitgesproken tegen de oorlog. De winkels hoeven niet dicht door de Europese sancties maar het bevriezen van de tegoeden kan problemen opleveren voor de duizenden werknemers bij de winkelketens in en buiten Rusland en Oekraïne.
Het laat zien dat het hondsmoeilijk om de sancties precies daar te laten vallen die het hardst de entourage van Poetin treft. En dan ook zodanig hard dat de rijke vriendjes Poetin van weerhouden om de oorlog door te zetten. Die kijken wel uit als ze geen enkeltje Siberië willen riskeren. Het oproepen en het sanctioneren van een boycot is makkelijker gezegd en gedaan maar door het uiterst complexe wereldwijde financieel systeem raken de sancties op allerlei fronten de productie, logistiek en verkoop van bedrijven die niets met de invasie van doen hebben.
Dit laat het dilemma zien waar wij als westerlingen voor staan: we kunnen niet zelf de wapens opnemen, maar het alternatief – het economisch en financieel isoleren van Rusland – zal onze economieën evenzeer als een boemerang treffen.
Rogier's Analyses 